Audience » the gutter twins

De beste concerten van 2008

Audience — Tue, 30 Dec 2008 22:52:56 +0000

We dachten dat de wereld het op 11 oktober voor bekeken hield. Die dag bracht Robert Smith de meest beschamende plaat ooit uit. Nochtans had The Cure ons nauwelijks een paar maanden eerder helemaal betoverd met hét concert van het jaar (na Leonard Cohen in het Brugse Minnewaterpark, maar dat was haast buitenaards). Waar de schitterende nieuwe klanken waren die ie ons toen beloofde, is me tot vandaag een raadsel.

Voort krijgen we tijdens Rock Werchter nog eens te maken met een topaffiche de naam waardig. Dat resulteerde in hoogtepunten zoals de concerten van Neil Young, Mark Ronson en een onweerstaanbare Beck. Verdere pluimen staken we op de concerthoeden van Elbow (AB), Bon Iver (Vooruit), Digitalism (I Love Techno), The Gutter Twins (AB) en Foals (Polsslag).

Maar we hebben ook genoten van: dEUS (Ancienne Belgique en Rock Werchter), Sex Pistols (Lokerse Feesten), N.E.R.D. (Lokerse Feesten), Underworld (I Love Techno) en Guido Belcanto (Gentse Feesten).

Share and Enjoy:

A sound in my hood

Audience — Wed, 19 Nov 2008 00:33:15 +0000

Sinds I Love Techno zaterdagnacht geraak ik maar niet terug in mijn ritme. Wat wil je, op zondag tot 16u liggen rotten in mijn bed, de volgende dag flink op tijd op werk willen zijn. Denk er nog eens bij dat ik constant mindmaps loop, zit, spring, lig te tekenen van projecten waarmee ik bezig ben of die er binnenkort gaan aankomen.

It kills me. We zijn drie dagen ver en ik weet nu al zeker dat de komende twee dagen een hel worden. Als de wekker afgaat heb je het gevoel dat er eindelijk terug energie is, tot die ene stap uit je bed je terug met beide voeten op de grond zet. Wederom een dag waarin ik mezelf verder zal moeten slepen.

Een vermoeide week gaat bij mij steeds hand in hand met soundtracks. Ik sta de hele week op met dezelfde liedjes, ik woon-werk met dezelfde liedjes en ik ga slapen met dezelfde liedjes. Steeds dezelfde liedjes. Zo word ik al de hele week wakker met Bones Of You van Elbow, de live-versie welteverstaan. Ik herhaal het reffrein de hele tijd, tot ik de deur achter mij dichttrek, richting bushalte wandel en mezelf stoer aanstaar in het raam van de buren.

Als ik dan ‘s avonds – zo rond een uur of 7, al denk ik dat het de komende dagen wat vroeger zal zijn :p – huiswaarts keer geef ik me helemaal over aan Snow Patrols Please Just Take These Photos From My Hands. Heerlijk bombastisch, en wanneer ik dan mijn ogen sluit op de bus zie ik een lichtshow op het ritme van de drum, de bass en vervolgens de “creatieve” live-vocalen van zanger Gary Lightbody. Dat laatste is niet toevallig want één van de projecten waarover ik on-the-road mindmap is een event met veel lichteffecten.

Anyhow. Slapen doe ik wederom met Elbow maar ook met The Stations van Mark en Greg.

Update op vrijdag: The Stations is trouwens ook heerlijk filmisch als je het loeihard door de iPod laat gaan op een duister, door strontweer uiterst kil aanvoelend, busperron. Ik zou er meteen een camera opzetten, mezelf vervangen door Ella met haar knalrode pumps en een miniem wit licht net boven haar door de wind wilde haren laten vallen.

Share and Enjoy:

Niets meer

Audience — Sat, 12 Apr 2008 14:21:57 +0000

Lang verwacht. Uitverkocht. Hoge verwachtingen. Té hoog misschien. We bleven een beetje verweesd achter.

Het album werd afgehaspeld, strak, keurig, groovy. Maar niets meer. Het was dik in orde, maar niets meer. 50 minuten en voor een zieke Greg Dulli, niets meer. De afsluiter van die vijftig koele/coole minuten was dan wel enorm prachtig (al verdenk ik mezelf er nog steeds van dat ik de enige was die dat vond). Nog een klein kwartiertje met Lanegan, het feestje was gedaan. Het valt moeilijk te vatten wat ik er nu van vond.

Gelukkig stond Heidi Lenaerts naast me, over dat deugddoend gevoel ben ik wel zeker

Share and Enjoy: