• 2008 is het jaar van mijn grote intrede in de wondere wereld van Apple. Na twee jaar mijn iPod te hebben meegesleurd op alle mogelijke plaatsen ruil ik mijn Travelmate in voor een MacBook Pro. Het voelt geweldig om bijna een jaar te overleven zonder herinstallatie. Sinds begin december loop ik ook rond met een iPhone 3G.
• 2008 is het jaar van de verhuis naar Gent. Ik hou de Ledebergse bodem warm, samen met Leen en Pieter. Hoera!
• 2008 is het jaar waarin ik Debonair en TeeWee overtuigd krijg om 66% van mijn redactietaken te doen vergeten. Ze wisten de afgelopen maanden hun stempel te drukken, net zoals o.a. Ella, Debby, Sok, en Muziekfriek dat deden. Het resultaat staat sinds 1 december online.
• 2008 is het jaar waarin ik na veel zwoegen, zweten en bleiten mijn diploma behaal. Bachelor Toegepaste Informatica, aha!
• 2008 is het jaar dat de Crammerock-organisatoren zich het hele jaar zot verklaren dat ze Pennywise, Kosheen, Levellers en The Human League konden vastleggen. Het festival bereikt de kaap van 15.000 bezoekers. Dankzij het werk van een schitterende art-equipe (met o.a. een veel te bescheiden (db)) ben ik zo fier als een gieter op ons nieuw artwork.
• 2008 is het jaar dat ik aan de slag ga bij Logic in Motion, waar ik Ruben gezelschap hou, en waar later OrT ons op z’n beurt gezelschap houdt. We realiseren samen ook enkele leuke projecten die binnenkort het levenslicht zien (Twomedian (januari), Futurelab Platform (februari)). In maart 2009 plan ik andere oorden op te zoeken.
• 2008 is het jaar van mijn outen als blogger. Sinds september schuim ik meerdere events af waar het krioelt van de twitterazzi, bloggers en andere early adopters. And loving it!
• 2008 is het jaar van de hoop haar tegen het lijf te lopen. Het zal iets voor 2009 zijn. Ik liep wel een resem oude onbekenden terug tegen het lijf, dat compenseert.

En wat brengt 2009?

• 2009 wordt het jaar van KNNKT!
• 2009 wordt het jaar van sumo-worstelen.
• 2009 wordt het jaar van daMusic.
• 2009 wordt het jaar van de grote oversteek naar de States.
• 2009 wordt het jaar van de daad.

Niet zo letterlijk, ik ben niet in de bloemetjes gezet ofzo. Daar hou ik trouwens niet zo van, ik geniet meer van de subtiele complimenten en van blindelings vertrouwen. Ik ben verrast door Gent. Door mensen die daar rondlopen en die ik leer kennen.

Mensen van vroeger maar ook nieuwe mensen. Nieuwe mensen die me weer een vooroordeel afsnoepen wat vrouwen betreft. Dank u Gentenaar, al dan niet uitgeweken.

Mijn Werchter was KT Tunstall, Mark Ronson, Neil Young, Jay-Z, Grinderman en Beck.

Laat het ons nu eens over die vrijetijdsbesteding hebben. Er zijn zoveel mooie muziekjes die ik mis, zo zonder rijbewijs en goed openbaar vervoer. Brussel zeg je? Ja, ok maar daar ga ik het nu even niet over hebben. Gent en zijn jazzkroegen. Jazz, ja dat is toch wel iets waar ik me meer mee in aanraking wil komen. Vorige week kreeg ik al een mooie aanzet. Ik was op bezoek bij mijn toekomstige huisgenootjes en de mannelijke helft ervan legde tijdens het heerlijke slaatje een dijk van een vinyl op. Louis Armstrong. Ge-wel-dig. Ik heb het vanavond nog gezegd.

Wel, in Gent heb je prachtige jazzkroegjes. Ik zou er over kunnen uitwijden… maar ik ken er niets van en verwijs je dus door naar ‘t een en ‘t ander van Bruno van Gentblogt van Ilse. Stiekem hoop ik natuurlijk dat er wat maten voor warm te krijgen zijn. Maar als ik zo rond mij kijk, dan zie ik daar wel wat trappistliefhebbers met smaak en goesting.

Enfin, dit alles om eens een soundtrack te kiezen met een cachet. Gelijk ze in Stekene zeggen – en zo zeggen ze het nergens: een schijf om heerlijk te garen.

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=RhkXewrpDkQ[/youtube]

En wa rap.

What goes around, goes around. De trouwste toogvrienden zijn onbereikbaar in alle betekenissen van het woord. Alle betekenissen, als: in Gent, in bed, achter de bbq,… u weet het wel. Er blijft nog maar een mogelijkheid over.

Maar de persoon in kwestie is daar niet zo voor. De persoon zou het graag doen, daar niet van. De onzekerheid sociaal te moeten doen tegen mensen tegen wie de persoon het niet wil, heeft hem bij zijn pietje. Vriendin W zei dat het peer pressure is. De nood om in groep ergens toe te komen zodat de onzekerheid (sociaal moeten doen tegen wie je het niet wil) wegvalt. Dat is helemaal geen peer pressure, zegt Wikipedia. Ik vraag mij nu af wat wel is, want ik zou de persoon graag helpen. Wordt vervolgd.

Hun website (die trouwens weer heel mooi in elkaar zit) vat het perfect samen. “Heftig en compromisloos, hilarisch en ontroerend tegelijk. Virtuoos gemusiceerd, loepzuiver gezongen, fysiek en stomend verteld.”

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=AY3j4X54qYY[/youtube]

Jammer genoeg is er nergens een videoclip van Fire te vinden en dus zal ik jullie moeten tevreden stellen met twee andere clipjes. Het ene is het geweldige (Waiting For This) Car To Crash.

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=0FAhSXT1YqY[/youtube]

Het andere stond volgens mij al op mijn vorige blog. Maar aangezien dat emotioneel gebrabbel al enige tijd uit de annalen van het internet is verdwenen, laat ik het jullie graag nog een keer zien.

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=_4COZLaCSVc[/youtube]

Dit alles doet er mij trouwens aan denken dat ik Wizzard snel nog eens op zijn blogbeloften moet wijzen.

Jammer genoeg is er nergens een videoclip van Fire te vinden en dus zal ik jullie moeten tevreden stellen met twee andere clipjes. Het ene is het geweldige (Waiting For This) Car To Crash.

Het andere stond volgens mij al op mijn vorige blog. Maar aangezien dat emotioneel gebrabbel al enige tijd uit de annalen van het internet is verdwenen, laat ik het jullie graag nog een keer zien.

Dit alles doet er mij trouwens aan denken dat ik Wizzard snel nog eens op zijn blogbeloften moet wijzen.