Geen enkel ander Vlaams dorp is de voorbije halve eeuw z o vaak in beeld gebracht, nooit is over een dorp zo vaak en zo veel geschreven. Het is een verhaal van een halve eeuw koud en warm blazen, van hele en halve beslissingen, en vooral van sollen met mensen. In Doel voorbij spreekt Panorama met enkele van de laatste Doelenaars, kijkt met specialisten en belanghebbenden terug naar wat de voorbije halve eeuw is gebeurd en peilt naar zin of onzin van de langzame dood van Doel.

Het begon allemaal in 1965. De Antwerpse haven wou uitbreiden op Linkeroever en in het Waasland. Maar in 1968 kwam er in het hele gebied, ook in Doel, een bouwverbod. En dat zorgde een eerste keer, 10 jaar lang, voor twijfel en onzekerheid over de toekomst van het dorp.

Doel werd destijds gered door de economische crisis van de jaren 70. Marc Eyskens, toen staatssecretaris voor streekeconomie, kwam in 1978 de Doelenaars hoogstpersoonlijk zeggen dat hun dorp voor altijd kon blijven bestaan.

Maar Linkeroever kwam er toch, met onder meer het Deurganckdok tot vlak tegen de dorpskom van Doel. En tot voor de crisis opnieuw toesloeg, schreeuwde de haven om een tweede containerdok. De vraag lijkt nu minder prangend, maar het lijkt voor het eerst niet uitgesloten dat Doel niet voor “het natte” (een dok), zal verdwijnen, maar voor het “droge”, voor industrie en logistiek.

Goed nieuws voor voetballiefhebbers, want met de FIFA Confederations Cup zet Sporza in juni topvoetbal op het programma. Filip Joos reist af naar Zuid-Afrika om live verslag uit te brengen van het toernooi en maakt van de gelegenheid meteen gebruik om te kijken of het land klaar is voor de wereldbeker van 2010. De FIFA Confederations Cup, vanaf 14 juni in Sporza op Canvas.

Crisis! Besparingen! Ontslagen! Maar niets van dit alles bij onze openbare omroep. Alvorens u mij gaat verdenken van een potje zagen, wil ik toch mijn tevredenheid uiten over dit fantastisch initiatief. Want Filip Joos reist economy class richting Zuid-Afrika om er Italië-Brazilië te verslaan op zondag 21 juni.

Chips, kaasschotels, pintjes, een groot scherm en geen Braziliaanse vrouwen met een veel te dik gat; wie doet er mee?

Onafgemaakte zinnen die eigenlijk alles zeggen.

Kamagurka in Voor Eens en Voor Altijd, na een fragment uit zijn De Grens-reeks voor Man Bijt Hond. Dat en nog veel meer, of zou ik dat zelf verzonnen hebben.

Voor de Stekense lezers: hij test zijn nieuw materiaal uit in De Cramme op 8 mei.

Maar in het artikel gaven ze me een beetje een te serieuze indruk. Een onwennige indruk nadat ik eerder genoten had van hun schitterende teaser. Loos alarm, gelukkig. Zonde van de Zendtijd is meer The Chaser’s War On Everything dan Alles Kan Beter en Trigger Happy. En dat vond ik eigenlijk ook best wel ok. Een flauwe mop, eens flink op de tenen trappen van mongo… anders-validen en vooral de passage waarin het begrip ‘pax media’ in z’n bloot gat wordt gezet tijdens de VTM Kerstparade blijven me bij.

Maar wat me nog meer bijbleef is dat we met z’n drieen superhard hebben zitten lachen, bijna een half uur aan een stuk. Dat vind ik op een maandag veel belangrijker dan een inhoudelijk verantwoorde mop.

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=bqTOYMpu0t4[/youtube]

(Ik wou vandaag ook nog iets schrijven over MNM, maar ik geraak maar niet wijs uit dat zootje op hun website. En wat ik hoorde, klonk als een mashup tussen Donna en De Maxx met Siska Schoeters. Het Making Of-filmpje is mij wel al positief opgevallen.)

Wat volgde was het ultieme bewijs dat een sequel niet tot succes leidt. De aflevering van Comedy Casino Cup was traag, saai, vervelend, irritant en vooral zeer flauw.

Nee, geef ons dan maar iets nieuws. Iets zonder al teveel laagskes maar wel om te lachen. Iets met nochalant en met een bromstem. Ideaal voor een maandagavond.

In het satirische programma Zonde van de zendtijd leven comedians Henk Rijckaert en Bert Gabriëls zich helemaal uit als kritische mediagebruikers. Bij alles wat ze zien, horen of lezen in de media stellen ze zich – net als elke andere mediagebruiker – vragen. Omdat Canvas het hen vriendelijk maar kordaat verzocht heeft, gaan zij ook zelf op zoek naar de antwoorden op die vragen. Het bepaald hilarische resultaat is te zien vanaf 5 januari elke maandagavond, na Terzake, op Canvas.

Henk Rijckaert en Bert Gabriëls verdienden al hun sporen en af en toe ook hun boterham in het comedy-circuit. Met veel enthousiasme gingen zij in op het aanbod van Canvas om heel uitzonderlijk hun talenten én hun ego’s te verenigen voor een nieuw satirisch programma over de media.

Zonde van de zendtijd is een combinatie van sketches, reportages en candid-filmpjes die door Henk en Bert in de studio aan elkaar worden gepraat. Dat daar een levend en levendig publiek bij zit, is voor alle betrokkenen aardig meegenomen.

In Zonde van de zendtijd profileren Henk en Bert zich als nieuwsgierige maar kritische mediagebruikers. Ze zien, horen en lezen namelijk een hoop dingen die ze niet begrijpen en die ze zelf in de praktijk willen uittesten. Hoe zit dat met die Pax Media tussen de openbare en de commerciële omroepen? En hoe ver gaat die? Krijgen de helderzienden van AstroTV wel eens interessante vragen voorgeschoteld? En zien ze die dan niet aankomen? Meent elke BV wel wat hij zegt? En beseffen ze wat ze het gevolg van hun uitspraken kan zijn? Wat gaat er zoal fout in het Journaal? En waarom staat daar geen reporter ter plaatse bij? Wat zijn de nieuwste trends in de media? En welke DVD krijgt u daar voor €4.95 bij?

Aangezien niemand een antwoord kon of wou geven op die vragen, gaan Henk en Bert zelf op onderzoek. In hun zoektocht naar de waarheid laten ze zich leiden door hun intelligente nieuwsgierigheid en hun kwajongensachtige enthousiasme. Dat daar af en toe brokken van komen, moet de kijker er maar bij nemen. En Canvas ook.

Wedden dat we na Zonde van de zendtijd op een andere manier naar televisie kijken of onze kranten lezen? En als dat niet zo is, dan hebben we toch goed gelachen. De titel Zonde van de zendtijd viel voor het eerst toen Henk en Bert een aflevering van Blokken zagen die twee minuten te vroeg gedaan was. Ben Crabbé vond er niks beters op dan die twee minuten vol te praten over het feit dat hij nog twee minuten vol moest praten. In hun ogen was dat toch een beetje zonde van de kostbare zendtijd. En van het een kwam het ander….

Zonde van de zendtijd is een programma van VRT Entertainment voor Canvas.
Elke maandag, na Terzake om 20.40 u, vanaf 5 januari.

Ze hebben ook een supergrave trailer.

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=gzizqloRfAk[/youtube]

Het was trouwens één van de beste Neveneffecten-afleveringen ooit. Echt.

Al dat gepallaver over dat ie het niet eens zou zijn met de andere Woestijnvissers vind ik toch een beetje nutteloos. Maaike Cafmeyer vatte het daarnet in Phara perfect samen: “Bart kan nu eindelijk terug weer wat donkerder… wat dieper gaan”. Dat kon ie vanachter de Woestijnvisschermen absoluut niet, omdat de publieke opinie van dat productiehuis en zijn bekende koppen een toegankelijk programma verwacht. Programma’s voor de meerwaardezoeker mogen – volgens diezelfde publieke opinie – enkel gemaakt worden door de redactie van Man Bijt Hond (die zijn goed bezig, trouwens), Wim Helsen (al heeft ie wel zeven afleveringen nodig gehad om iedereen te overtuigen) en Neveneffecten (die we – leerden we van De Pauw – nooit of te nimmer mogen aanspreken als “De Neveneffecten”).

Hoera dus voor de openbare omroep die Bart die forum geeft. Ik geloof er in dat ie met z’n eigen huis een ander krediet zal krijgen van de opinie. En dat het dus dit keer in al z’n waarde kan beoordeeld worden, dat was met Willy’s en Marjetten niet altijd het geval.

Nog meer hoera voor onze omroep na deze muzikale avond op Canvas en Canvas+. Het concert van dEUS in hun eigen studio, Johnny Cash in Montreal en The Kids in Belpop. Dat alles achter elkaar.

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=yyAch8qgI2g[/youtube]
Neveneffecten – Schatten Uit De Diepte (trailer), Reeks 2 Aflevering 1

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=yBLgtKVwptA[/youtube]
Johnny Cash – Big River

Aan de hand van een zestal iconen gaan ze onze vaderlandse muziekgeschiedenis in beeld proberen te brengen. Dat zullen geen biografieën worden. “Als we het over Arno hebben, zullen we geen overzicht van zijn carrière – van Oostende tot Parijs – maken. We zullen eerder inzoomen op bijvoorbeeld het moment waarop T.C. Matic met ‘O La La La’ doorbrak.”

Hoe kwam het dat precies dat nummer een hit werd? Hoe zag de jongerencultuur er in die jaren uit? Zo kunnen we met Ludo Mariman van The Kids inzoomen op de punk in België. Hoe zag punk er bij ons uit? En hoe kwam die uit Groot-Brittannië overgewaaid?”

Producent Gommers heeft het over de kwaliteit van Seven Ages of Rock en Soul Deep. Zware uitspraken als je het mij vraagt. Ik ben al enorm benieuwd naar wat daar uit zal komen.

Aan de hand van een zestal iconen gaan ze onze vaderlandse muziekgeschiedenis in beeld proberen te brengen. Dat zullen geen biografieën worden. “Als we het over Arno hebben, zullen we geen overzicht van zijn carrière – van Oostende tot Parijs – maken. We zullen eerder inzoomen op bijvoorbeeld het moment waarop T.C. Matic met ‘O La La La’ doorbrak.”

Hoe kwam het dat precies dat nummer een hit werd? Hoe zag de jongerencultuur er in die jaren uit? Zo kunnen we met Ludo Mariman van The Kids inzoomen op de punk in België. Hoe zag punk er bij ons uit? En hoe kwam die uit Groot-Brittannië overgewaaid?”

Producent Gommers heeft het over de kwaliteit van Seven Ages of Rock en Soul Deep. Zware uitspraken als je het mij vraagt. Ik ben al enorm benieuwd naar wat daar uit zal komen.

Soit, het is met de recente besparingen weinig waarschijnlijk maar het lijkt alsof ze aan de Reyerslaan een waarzegster hebben lopen. Nu zondag brengt Panorama een reportage over Bankgeheimen. Een clichéonderwerp in de volksmond, maar ach, ik ben best wel benieuwd zo aan de vooravond van het kleurloze, zomerse tv-seizoen. Ik trakteer u op een greep uit de perstekst.

Wat geeft de doorslag als een klant zijn bank om spaar – of beleggingsadvies vraagt? Het belang van de klant of dat van de bank? Panorama sprak met bankiers, managers en bankpersoneel en nam zelf de proef op de som: met verborgen camera werd de adviespraktijk van de banken getest. Wat blijkt? Banken smeren de mensen beleggingen aan waar ze vooral zelf aan verdienen. Ze houden daarbij informatie achter, vertellen halve waarheden of liegen zelfs ronduit.

Het personeel is niet gelukkig met die gang van zaken. Vroeger genoot een bankier aanzien, vandaag schaamt hij zich: hij voelt zich geen adviseur maar een verkoper. De bank wil dat er in de eerste plaats producten van de maand aan de man worden gebracht. Wie er veel verkoopt, krijgt een bonus. “We worden tegen elkaar opgezet, de besten worden beloond en degenen die er niet in meestappen worden de deur gewezen,” luidt het.

Daniël Nicolaes is zelfstandig bankier bij Delta Lloyd. Vijf jaar geleden bedankte ING hem voor bewezen diensten. “Reden? Ik verkocht te veel kasbons, een product dat goed was voor mijn klanten maar waar de bank te weinig op verdiende.”

Winst is heilig voor de banken. Fortis, KBC, Dexia en ING, de vier grootbanken, zijn beursgenoteerde groepen en staan onder enorme druk om elk kwartaal met betere cijfers uit te pakken.

De klant zelf komt er vaak berooid uit. Hij is niet opgewassen tegen de commerciële praatjes van zijn bankier en laat zich almaar complexer producten aansmeren. De 82-jarige Jean-Louis Dirickx werd er zeven jaar geleden van overtuigd om zijn met hard werk verdiende centen in aandelenfondsen te stoppen. Vandaag is hij de helft van zijn spaargeld kwijt. Hij is geen alleenstaand geval. Banken maken handig gebruik van het financieel analfabetisme van de Belg om hun winsten op te drijven.

Bankgeheimen is een reportage van Wim Van den Eynde en Jan Puype.
Nu zondag 1 juni om 20u10 in Panorama op Canvas (herhaling vanaf 00u50).